Przejdź do treści głównej

Działanie 4.1 Odnawialne źródła energii oraz 4.3 Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w infrastrukturze publicznej i mieszkaniowej


Pytanie 1. W działaniu 4.1, w przypadku tzw. projektów parasolowych realizowanych przez podmioty będące beneficjentem innym niż jednostka samorządu terytorialnego, wskazano w regulaminie jako warunek dostępowy konieczność funkcjonowania na rynku przez co najmniej 3 lata lub realizację projektu w partnerstwie z JST. Czy wnioskodawca, który działa krócej niż 3 lata i chce realizować projekt na terenie kilku gmin może zawrzeć partnerstwo tylko z jedną gminą? 
Odpowiedź, 04.10.2017 r.
Warunek partnerstwa z jednostką samorządu terytorialnego dotyczy każdej gminy, na terenie której realizowany będzie projekt parasolowy. Mając na uwadze fakt, że gminy dysponują najczęściej odpowiednim zapleczem operacyjnym i administracyjnym oraz że dotychczas zdobyły największe doświadczenie w realizacji tego rodzaju projektów ww. warunek dotyczący partnerstwa ma na celu zapewnienie dodatkowego wsparcia Wnioskodawców niebędących gminami w realizacji tych skomplikowanych organizacyjnie projektów.

Opracowane przez Wydział Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

Pytanie 2. Czy w projektach dotyczących dofinansowania instalacji wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych, przy założeniu oddawania nadwyżek wyprodukowanej energii do sieci, mamy do czynienia z pomocą publiczną?
Odpowiedź, 31.05.2017 r.
Jak wskazano w pkt 12 Zawiadomienia Komisji w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Trybunał Sprawiedliwości konsekwentnie utrzymuje, że wszelka działalność polegająca na oferowaniu na rynku towarów i usług jest działalnością gospodarczą. Odprowadzenie energii elektrycznej do sieci w przypadku instalacji typu on-grid należy utożsamiać z oferowaniem towarów na rynku. Dodatkowo należy zaznaczyć, że zgodnie z wyrokiem TSUE w sprawie C‑219/12 Fuchs,  eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą”, nawet jeśli jest to jedynie sposób obniżenia rachunków za energię. Analogicznie należy podejść do podobnych instalacji zamontowanych na obiektach publicznych.

Podstawą prawną udzielenia wsparcia, które sklasyfikowane jest jako pomoc publiczna lub pomoc de minimis dla działania 4.1 lub 4.3 w odniesieniu do 3 typu projektu (Budowa instalacji OZE w modernizowanych energetycznie budynkach) może być:

a) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 – w przypadku pomocy de minimis

b) Rozporządzenie
Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 3 września 2015 r. w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w układy wysokosprawnej kogeneracji oraz na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 – w przypadku pomocy publicznej.

Oczywiście konieczne jest wykazanie, iż wszystkie warunki udzielenia danego rodzaju pomocy będą spełnione.

UWAGA! Nastąpiła zmiana stanowiska Komisji Europejskiej odnośnie prosumentów[1] oraz mikroinstalacji[2] fotowoltaicznych mających możliwość oddawania nadwyżek energii do sieci.

Pismem Ministerstwa Rozwoju przekazano stanowisko Komisji Europejskiej, w którym stwierdza się, że pomimo iż wytwarzanie energii elektrycznej i wprowadzanie jej do sieci stanowi działalność gospodarczą, w przypadku projektów prosumenckich tego rodzaju działalność nie ma charakteru działalności gospodarczej, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów (beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej, wytworzona energia jest zużywana na potrzeby własne o charakterze niegospodarczym, rozmiar tj. zdolność wytwórcza instalacji nie przekracza realnego zapotrzebowania na energię danego prosumenta – nie może być przewymiarowana). Powyższe wynika z faktu, że przedmiotowa instalacja powstaje na użytek konsumenta nieprowadzącego działalności ekonomicznej i tylko w celu zaspokojenia jego potrzeb niegospodarczych, a wprowadzenie energii do sieci ma charakter incydentalny i mieści się w granicach określonych w pkt 207 Zawiadomienia Komisji w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

W sytuacji, gdy instalacja prosumenta wytwarza nadwyżkę energii, która jest wprowadzana do sieci, tego rodzaju działalność gospodarcza może zostać uznana za mającą charakter pomocniczy, przy łącznym spełnieniu ww. warunków.

W związku z powyższym, w przypadku instalacji prosumenckich w postaci ogniw fotowoltaicznych, zakładanych w obiektach o charakterze niegospodarczym (np. budynki jednorodzinne, budynki urzędów publicznych, budynki szkół publicznych), w sytuacji, gdy beneficjenci nie prowadzą żadnej innej działalności gospodarczej, wprowadzanie nadwyżek energii do sieci może być uznane za działalność o charakterze pomocniczym, o ile zostaną spełnione warunki wskazane w pkt. 207 Komunikatu.

W załączeniu odnośne stanowisko Komisji Europejskiej oraz ww. pismo Ministerstwa Rozwoju.

Powyższe informacje mają zastosowanie zarówno do wniosków w trakcie oceny jak też planowanych do złożenia w ramach trwających i przyszłych naborów.

[1] prosument – odbiorca końcowy dokonujący zakupu energii elektrycznej na podstawie umowy kompleksowej, wytwarzający energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji w celu jej zużycia na potrzeby własne, niezwiązane z wykonywaną działalnością gospodarczą regulowaną ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.), zwaną dalej "ustawą o swobodzie działalności gospodarcze (na podstawie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, Dz.U. 2015 poz. 478 z późn. zm.)

[2] mikroinstalacja - instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 40 kW, przyłączona do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 120 kW (na podstawie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, Dz.U. 2015 poz. 478 z późn. zm.)

Opracowane przez Wydział Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

Pomóż nam poprawić serwis




Anuluj
Czy treść na tej stronie była pomocna? Zgłoś